موضوع انشاء تعطیلات نوروز خود را چگونه گذرانده‌اید؟

اولاً سال نو را به همه تبریک عرض می‌کنم. این موضوع انشاء یکی از نوستالژی‌های بیاد ماندنی برای نسل ما و پدران ما به حساب می‌آید. نمی‌دانم الان هم دانش آموزان انشاء می‌نویسند یا نه، ولی شاید این سؤال اولین جلسه کلاس‌های درسی خیلی‌ها را به خود اختصاص بدهد. علاوه بر دانش آموزان، عموماً کارمندان و سایر اقشار هم وقتی بعد از چند روز تعطیلات همدیگر را ملاقات می‌کنند همین سؤال را از هم می‌پرسند و تقریباً همیشه پاسخ به این سؤال شامل گزارشی از مسافرت‌ها، دید و بازدید‌ها، خریدها و… می‌شود؛ زیرا هدف پرسشگر نیز دانستن همین موارد است. آنچه از نظر فرهنگی برای ما مهم است این نکته است که هدف از پرسش و نیز پاسخ‌های عمدتاً مشابه به این پرسش، نشان دهنده الگوی ذهنی یا پیش‌فرض‌های فکری افراد جامعه است. یعنی عموماً مردم به صورت پیش‌فرض، تعطیلات را فرصتی برای سفر، و استراحت و… تعریف می‌کنند، و حال آنکه می‌توان این الگو را تغییر داد به گونه‌ای که بیانگر سطح بالاتری از فرهنگ عمومی جامعه باشد. امیدوارم روزی برسد که در پاسخ به این سؤال پرتکرار، کنار گزارشی از سفرهای‌مان، گزارشی از کتاب‌هایی که خوانده‌ایم، مطالبی که نوشته‌ایم، آموزش‌هایی که دیده‌ایم، فیلم‌های مناسبی که تماشا کرده‌ایم، کمکی که به ارتقای مهارت‌ها و فرهنگ خانواده‌مان کرده‌ایم نیز ارائه کنیم و به جای تفاخر با سفرهای داخلی و خارجی‌مان و هزین‌هایی که کرده‌‌ایم، به گزارش موارد بالا و امثال آنها افتخار کنیم.

عیدی چی بدیم؟

یکی از رسوم خوبی که از قدیم در ایام عید، خصوصاً عید نوروز متداول بوده، رسم عیدی دادن است. یادم هست که در گذشته بعضی تخم مرغ های رنگی هدیه

تصویر از سایت بیتوته
می دادند و بعضی هم لباس و…، یعنی الزاماً پول عیدی نمی دادند. البته امروزه عیدی دادن ها هم مدرن شده، به جز هدایای لاکچری ـ که الان کاری با آنها نداریم ـ عده ای «دلار» هدیه می دهند برخی هک کارت هدیه های بانکی و…در این زمینه حرف زیاد است ولی در این نوشته فقط به دو نکته اشاره می کنم:

بیشتر بخوانید

می توان جریان ساز شد

جشنواره فیلم عمار از این رویش های مبارک و جریان ساز است. این روزها شاهد اکران های این جشنواره در شهرها و روستاهای مختلف کشور عزیزمان هستیم و استقبال عمومی خوبی را نیز از آن می بینیم. صرف نظر از تمام ویژگی های این جشنواره که بهانه ای شد برای نوشتن این سطور، الگوسازی، استانداردسازی و جریان سازی آن است. آنچه در غالب موارد این جشنواره می بینید تفاوت های زیاد و البته معناداری با جشنواره های داخلی و بین المللی دارد، از نوع فراخوان، موضوعات، اکران اثرها، معیارها و… گرفته تا بخش های ویژه و حتی جوایز آثار برگزیده آن.

بیشتر بخوانید

به بهانه روز دانشجو

تقریباً در تمام برنامه های جشن و بزرگداشتی که برای این مناسبت برگزار می شود و بنده دیده ام، به مطالبات دانشجویان پرداخته می شود، به نمایندگان آنها وقت و تریبون می دهند که هر نظر و نقدی دارند آزادانه مطرح کنند و از همه مسئولین مطالبه کنند. ذات این مسئله درست است و اصلاً یکی از ویژگی های دانشجو، مطالبه گری است. اما همه جا دیده ام دانشجو از همه مطالبه می کند و انتظار دارد همه پاسخگو باشند و به نظرات او اهمیت و ترتیب اثر بدهند، ولی هیچ وقت خودش را نقد نمی کند. بارها دیده ام که بعد از برنامه های روز دانشجو، عده از دانشجویان دنبال مسئولین می افتند که فلان قولی که در مراسم دادید پیگیری کنیم و… ولی واقعاً چقدر به این موضوع فکر کرده اند و فکر کرده ایم که «منِ دانشجو، چه کرده ام؟ چه وظایفی دارم؟ …» 


بیشتر بخوانید

اسارت در استانداردهای بیگانه و تکرار فاجعه آندلس

چند وقتی است به این سؤال فکر می‌کنم و واقعاً به چالشی برای من تبدیل شده، البته جواب‌هایی هم برای آن پیدا کرده‌ام و خدا را شکر از جانب اندیشمندی بزرگ نیز تأییدی برای این چالش ذهنی و راه حلی که به آن معتقدم پیدا کرده‌ام اما برای تبیین مسئله و راهکارها مشکلاتی وجود دارد که باید با آنها به سختی دست و پنجه نرم کرد. شاید این یادداشت بتواند به حل این مسئله کمک کند.

بیشتر بخوانید