می توان جریان ساز شد

جشنواره فیلم عمار از این رویش های مبارک و جریان ساز است. این روزها شاهد اکران های این جشنواره در شهرها و روستاهای مختلف کشور عزیزمان هستیم و استقبال عمومی خوبی را نیز از آن می بینیم. صرف نظر از تمام ویژگی های این جشنواره که بهانه ای شد برای نوشتن این سطور، الگوسازی، استانداردسازی و جریان سازی آن است. آنچه در غالب موارد این جشنواره می بینید تفاوت های زیاد و البته معناداری با جشنواره های داخلی و بین المللی دارد، از نوع فراخوان، موضوعات، اکران اثرها، معیارها و… گرفته تا بخش های ویژه و حتی جوایز آثار برگزیده آن.

شعار «نمی توانیم» از جمله شعارهایی است که از سال های دور تبدیل به باور بسیاری از مردم و دولت مردان ایرانی شده است. هنوز یادمان هست نطق آن شخصیت درباری را که در مقابل ملی شدن صنعت نفت قد علم کرده بود و در مجلس شورای ملی می گفت: ما نمی توانیم آفتابه هم درست کنیم! از این دست افاضات بویژه در جامعه روشنفکرنماهای امروز هم کم نیست. این شعار آنقدر تکرار شده که عده زیادی از عوام و خواص هم به آن باور پیدا کرده اند. از تبعات این نگاه و شعار، عدم اعتماد به نفس ملی و چشم دوختن ملتمسانه به غرب است و ثمره دیگر آن نیز سر و دست شکستن برای انطباق با معیارها و استانداردهای غرب که در یادداشتی مفصل به آن پرداخته ام.

اما در این بازار شلوغ، عده ای هم هستند که این جرأت و جسارت را دارند که به دست به خلق روش ها، شیوه ها، معیارها و استانداردهای خود می زنند و حرکتی نوین و درخور تحسین را بنا می نهند که سال های سال زنده است و هر روز به سیطره نفوذ و توانمندی اش افزاده می شود.

جشنواره فیلم عمار از این رویش های مبارک و جریان ساز است. این روزها شاهد اکران های این جشنواره در شهرها و روستاهای مختلف کشور عزیزمان هستیم و استقبال عمومی خوبی را نیز از آن می بینیم. صرف نظر از تمام ویژگی های این جشنواره که بهانه ای شد برای نوشتن این سطور، الگوسازی، استانداردسازی و جریان سازی آن است. آنچه در غالب موارد این جشنواره می بینید تفاوت های زیاد و البته معناداری با جشنواره های داخلی و بین المللی دارد، از نوع فراخوان، موضوعات، اکران اثرها، معیارها و… گرفته تا بخش های ویژه و حتی جوایز آثار برگزیده آن.

امسال نهمین سالی است که این جشنواره برگزار می شود و می بینیم که هر سال فاخرتر و شایسته تر از سال های گذشته بوده است. این حرکت بزرگ و مبارک، یکی از بهترین نمونه هایی است که حجت را بر تمام فعالان فرهنگی انقلابی و ارزشی تمام می کند که می توان با امکانات کم ولی ایمانی استوار به آرمان ها و اهداف و اعتماد به نفس، جریان ساز شد و مدل های نوین در عرصه های مختلف ارائه کرد.

جامعه فعالان فرهنگی ما باید به این باور دست یابند که باید به گونه ای در میدان حاضر شد و فعالیت کرد که دیگران مجبور به استفاده از روش، مدل، الگو و استانداردهای ما شوند. ان شاء الله به زودی روزی را خواهیم دید که دیگران برای بدست آوردن علم و فرهنگ و اندیشه های ارزشمند ایرانیان مجبور با فراگرفتن زبان فارسی می شوند و مرجع بلامنازع آنها آثار و اندیشه های فرهیختگان و نخبگان ایرانی می شود.

Print Friendly, PDF & Email

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *